SRT Yayın Akışı - 01.10.2020
Son Dakika

HER DOĞURAN BABA DEĞİL12 Ağustos 2020 - 18:50, Çarşamba


Semiha Özgür SEZER

Her doğuran anne –baba olmuyor.Anne baba ne kadar kötü kişilikte olursa olsun çocuğu  için kral ve kraliçe gibi onlar.

Genç kızımız 13 yaşında.Baba 7 yaşında iken anne ile ayrılıyor.Kumar,içki,yolsuzluk,şiddet derken çekilmez hale gelen evlilik bitiriliyor.Baba sadece evlilikten değil kızından da vazgeçmiş olacak ki yıllardır aramıyor.

‘’Her gece benim rutinimdir babam için ağlamak.O olsaydı mutsuz olmazdım.Arkadaşlarım keşke babam olmasa herşeye karışıyor diyor bazen.Keşke benim babam olsaydı karışsaydı,kızsaydı …’’

Büyük bir hasret ve hasretin en beteri bu duygu.

Yaşıyor ama ulaşamıyorsun.

Ulaşmak istiyorsun ama ilk adımı ondan bekliyorsun.

Seviyorsun ama neden aranmadığının değersizliğini sorguluyorsun.

Kırılıyorsun ve her yaşadığın sıkıntının sebebini ona mal ediyorsun.

‘’Ailede bir tek ablamın ve benim gözlerim mavi .Eskiden babaannemlerin gözünde iki nedenden dolayı değerliydim.Birincisi gözlerim renkli olduğu için ,ikincisi tek kız olduğum için.Şimdi ise babaannemler bile beni merak edip yıllardır aramadılar.

Annem çalışıyor,tüm gün instagramda dolaşıyor,iletişimimiz yok.Odama kapanıp hayal dünyamda yalnız yaşıyorum.Hani belki abim olsaydı.Abim olsaydıda beni kollasaydı.Hani sen ona yastık atarsın,abin koltuğu kafana fırlatır.Bunları yaşamak isterdim.Annemin tek iletişim yolu istediği olmadığında sopa ile benim dövmek.Sanırım dertlerini içine atıyor ve beni döverek rahatlıyor.

Aslında grafik tasarım okumak istiyorum ama annemi mutlu etmek önceliğim.Onun istediği alanda meslek edineceğim.Şu an evi ben çekip çekiştiriyorum.Evin mutluğu için çalışıyorum,annemi ben idare ediyorum.Evin annesi benim.Annem ise sadece evimizin bacasını  tüttürüyor .Belki babam olsa böyle olmazdı hayatımız.’’

KARAKTERLİ EBEVEYN

Onca meslek hayatımda en önemli teşhisim, anne-babaların karakterli ,güçlü olmalarının çocuğun yaşamında ve evlilikte ne denli önemli olduğudur.

Baba alkolik,şiddet gösteren bir baba iken çocuk onun için öyle hasret çekiyor ki ,kişiliksiz oluşunu bir kenara bırakıp, sanki varlığının bile çok şey katacağına inanmış.Oysa varlığı değer etseydi babanın, evlilik hayatını yıpratıcı ,yıkıcı bu tutumları sergilemez,evladını silip başka diyarlarda alemine devam etmezdi.

Çocuk babayı isterken aslında,Ahmet mehmeti değil,hayal ettiği babayı ve baba ilişkisinin tadını arıyor.Özlem duyduğu bu duygu.Ancak bilse o kişiliksiz baba ile aynı çatı altında olsaydı annesinin yaşadığı mutsuzluğa hem tanık hem ortak olacaktı.Hayatı annesinin ki kadar kabus olacaktı.

Anlam yüklediği bu duyguyu makaslaması ,kafasındaki şemayı ,yüklediği anlamı değiştirmesi gerekiyordu.Değişmeyecek durumlardan ziyade ,geleceğini korumaya alacak kararlar vermesi gerekliydi.

Annesi için yaşayan ,geleceğe dair planlar yapan küçük kadın ilerde bir gün şunu diyecek;

Ben kimim?

Aslında olmak istediğim kişi değilim?Varoluş krizine girecek.Kendini arayacak,ama o kadar uzaklaşmış olacak ki kendinden bulamayacak.

Ebeveynin ilişkileri ,anne-baba ayrılıkları bir çocuğun varoluş sürecinde ne denli etkili ..görebiliyor musunuz?Kendini gerçekleştiren değil,eksikliğini hissettiklerini ve  eksik insanları (anne-babayı)tamamlamak yolunda geçen bir ziyan edilmiş ömür elde kalan .

 Saygılar

Bu yazı toplam 487 defa okundu.
YASAL UYARI:Haber portalımız 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na uygun olarak yayınlanmaktadır Yayınlanan fotoğrafların yeniden yayımı ve herhangi bir ortamda basılması, önceden yazılı izin gerektirir. Portalımızda yayınlanan haberler ise, kaynak gösterilmek ve portalımızın ilgili sayfasına link verilmek koşuluyla yeniden yayınlanabilir.
KÖŞE YAZARLARI

Sosyal Medya



Çok Okunanlar

  1. Bugün
  2. Dün
  3. Bu Hafta
  4. Bu Ay

E-Posta Listesi

Adınız E-Postanız

Arama


Arşivde Ara


Evren TV Programlar